Poznaj etapy diagnostyki POChP

POChP (Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc) stanowi jedno z największych współczesnych zagrożeń zdrowotnych. Rokowania są uzależnione od wieku i ogólnego stanu pacjenta oraz stadium rozwoju choroby. Poddanie się diagnostyce POChP oraz leczeniu na jak najwcześniejszym etapie daje szansę na istotne złagodzenie objawów i zapobiegnięcie ich zaostrzeniu. W tym artykule przybliżymy Ci kluczowe badania diagnostyczne umożliwiające rozpoznanie Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc.

Czym jest POChP? 

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc rozwija się w układzie oddechowym. Wywołuje ją stan zapalny spowodowany długotrwałą ekspozycją na szkodliwe czynniki środowiskowe, takie jak pyły, gazy czy dym tytoniowy.

Choroba skutkuje trwałym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, czego konsekwencją są nieodwracalne zmiany w miąższu płuc i w naczyniach płucnych – POChP nie można zatem wyleczyć, przy czym choroba poddaje się zarówno leczeniu, jak i profilaktyce.

Częstość występowania POChP

Liczbę chorych na POChP szacuje się na około 380 milionów, w tym około 2 milionów w Polsce. Według prognozy Światowej Organizacji Zdrowia do 2030 roku będzie to trzecia najczęstsza przyczyna umieralności, a liczba zgonów spowodowanych POChP może wzrosnąć nawet o 30%.

Więcej na temat Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc przeczytasz na stronie internetowej https://oddychajmy.pl.

Co wywołuje POChP?

Aż 9 na 10 chorych używa lub używało wyrobów tytoniowych (dotyczy to także osób narażonych na bierne palenie). Nie jest to natomiast jedyna, choć dominująca, przyczyna POChP.

Chorobę może wywołać długotrwała ekspozycja na inne szkodliwe czynniki, występujące chociażby w zanieczyszczonym powietrzu i środowisku pracy. Wspomnijmy tutaj o przedstawicielach takich zawodów, jak górnik, hutnik, operator maszyn budowlanych, rolnik, sprzątaczka, mechanik samochodowy, pracownik zakładów chemicznych, fryzjer czy kosmetyczka.

Objawy POChP

POChP charakteryzuje się stałą obecnością takich objawów, jak przewlekły kaszel, duszność, męczliwość czy odkrztuszanie plwociny. Objawy te mogą mieć różne nasilenie i zaostrzenia (co decyduje o ciężkości przebiegu choroby), nie muszą też występować jednocześnie.

Ważne jest, aby każda osoba powyżej 40. roku życia, która znajduje się w grupie ryzyka POChP, nie ignorowała nawet niespecyficznych objawów ze strony układu oddechowego i w uzasadnionym przypadku poddała się podstawowej diagnostyce POChP.

Diagnostyka POChP – zaczynamy od wizyty u lekarza rodzinnego

Każde podejrzenie POChP należy w pierwszej kolejności skonsultować z lekarzem POZ. Zgłoś się do swojej przychodni, powiedz lekarzowi o zaobserwowanych objawach i czynnikach ryzyka choroby, a ten podejmie decyzję, czy zasadne jest skierowanie Cię na właściwą diagnostykę POChP w poradni pulmonologicznej.

Od razu zaznaczmy, że sama diagnostyka POChP może być długotrwała z uwagi na konieczność różnicowania objawów choroby od tych, które mogą wskazywać na szereg innych schorzeń. Nie ma się jednak czego bać – badania diagnostyczne są bezbolesne.

Pierwszym i kluczowym etapem diagnostyki POChP jest badanie spirometryczne, które służy ocenie funkcji płuc. Polega ono na wykonywaniu serii kontrolowanych wdechów i wydechów przez ustnik aparatu spirometrycznego. Celem badania jest określenie dwóch wskaźników: FVC (Forced Vital Capacity), czyli natężonej pojemności życiowej płuc oraz FEV1 (Forced Expiratory Volume in 1 second), czyli objętości powietrza wydychanego w pierwszej sekundzie nasilonego wydechu.

Diagnostyka POChP wymaga przeprowadzenia szeregu badań uzupełniających (wynik spirometrii nie musi być przesądzający), takich jak:

• Pletyzmografia(badanie pozwalające ocenić całkowitą pojemność płuc, objętość zalegającą i czynnościową pojemność zalegającą);
• RTG klatki piersiowej;
• Gazometria z pulsoksymetrią (badania służące określeniu stopnia utlenowania krwi, mogące ujawnić hipoksemię, czyli niedotlenienie lub hiperkapnię, czyli zwiększone stężenie dwutlenku węgla we krwi);
• Echo serca i EKG;
• Ergospirometria i test 6-minutowego chodu(wyniki tych badań będą pomocne na etapie planowania rehabilitacji oddechowej).

Leczenie POChP

POChP nie można wyleczyć, natomiast podkreślmy, że dzięki odpowiednio dobranej terapii możliwe jest kontrolowanie objawów choroby i zapobieganie ich zaostrzeniom. Ma to ogromny wpływ nie tylko na codzienny komfort pacjenta, ale także na uniknięcie inwalidztwa oraz wydłużenie życia.